Stenoza kanału kręgowego (leczenie endoskopowe)

Procedura dedykowana jest pacjentom ze zdiagnozowaną stenozą kanału kręgowego – potwierdzoną w badaniach obrazowych i przebiegającą z uciążliwymi objawami. Metoda endoskopowa jest rekomendowana, gdy leczenie zachowawcze jest niewystarczające, a pacjent chce uniknąć klasycznej, bardziej inwazyjnej operacji.

Nie – jest wykonywany w znieczuleniu, więc pacjent nie odczuwa bólu w jego trakcie. Gdy zabieg dobiegnie końca, a środki znieczulające przestaną działać, pojawi się dyskomfort i ból, które jednak można będzie wyeliminować, stosując dalsze środki przeciwbólowe.

Wielu pacjentów odczuwa efekty zabiegu już po jednym, a maksymalnie po kilku dniach. Najszybciej ustępują promieniujące bóle kręgosłupa. Pozostałe dolegliwości ustępują najczęściej po kilku tygodniach.

Rezultat zabiegu jest długotrwały – polega bowiem na wyeliminowaniu bezpośredniej przyczyny problemu. Gdy kanał kręgowy odzyskuje prawidłową szerokość, znika przyczyna ucisku. Stan ten może być trwały lub przynajmniej wieloletni – wraz z wiekiem i różnymi czynnikami mogą pojawić się kolejne zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa.

Po endoskopowym leczeniu stenozy kanału kręgowego zaleca się:

• Unikanie dźwigania i schylania się przez 2-4 tygodni.
• Krótkie spacery już na dzień po zabiegu i stopniowe zwiększanie lekkich aktywności.
• Dbanie o prawidłową postawę i ergonomię ruchu, snu oraz miejsca pracy – najlepiej na stałe.
• Kontynuowanie ewentualnej rehabilitacji, wykonywanie ćwiczeń stabilizujących kręgosłup.
• Utrzymywanie prawidłowej masy ciała.

Wśród operacyjnych metod leczenia stenozy kanału kręgowego endoskopowy zabieg należy do najbezpieczniejszych i obarczonych najmniejszym ryzykiem powikłań. Jeśli już jakieś wystąpią, mogą dotyczyć:

• Przejściowego nasilenia dolegliwości bólowych.
• Krwiaków w miejscu zabiegu.
• Infekcji i problemów z gojeniem się ran.
• Blizn przerostowych i bliznowców.

Do ekstremalnie rzadkich powikłań należą również nieszczelności opony twardej i uszkodzenia korzenia nerwowego.

To zależy od rodzaju wykonywanej pracy i jej trybu. Proste prace biurowe można wykonywać już po 14 dniach. Prace stojące zaleca się wykonywać nie wcześniej niż po 3-4 tygodniach. Prace w ruchu, ale bez dźwigania są możliwe po około 4 tygodniach, a cięższe prace fizyczne po około 8 tygodniach.