Dyskopatie lędźwiowego odcinka kręgosłupa bardzo często objawiają się dolegliwościami bólowymi, które mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie. Ból może obejmować nie tylko odcinek lędźwiowy, ale również promieniować do kończyn, powodując ich mrowienie oraz drętwienie. Jedną z mniej inwazyjnych metod leczenia tego stanu jest nukleoplastyka – zabieg zmniejszający ciśnienie w dysku i łagodzący dolegliwości bólowe.
Zabieg jest stosunkowo szybki – trwa do 30 minut. Polega na oddziaływanie na konkretny dysk kręgosłupa za pomocą energii plazmowej lub radiofrekwencji. Celem nukleoplastyki jest odparowanie części uwypuklonego jądra miażdżystego (czyli fragmentu tzw. dysku, który składa się z jądra miażdżystego oraz pierścienia włóknistego), które jest bezpośrednią przyczyną tzw. dyskopatii i towarzyszących jej dolegliwości bólowych.
Dzięki odparowaniu części jądra miażdżystego dysk wraca do swojego anatomicznego położenia – tym samym zniwelowana zostaje dyskopatia.
Dysk to potoczna nazwa dla krążka międzykręgowego – to liczne struktury znajdujące się pomiędzy kręgami kręgosłupa. Służą one jego amortyzowaniu i umożliwiają ruch. Krążki międzykręgowe składają się z miękkiego jądra miażdżystego oraz z pierścienia włóknistego. Pod wpływem różnych czynników mogą ulegać odkształceniom, uszkodzeniom i powodować powstawanie przepuklin (inaczej zwanych dyskopatiami), które z kolei objawiają się dolegliwościami bólowymi. Nukleoplastyka to jedna z metod eliminujących ten problem.
Głównym wskazaniem do zabiegu nukleoplastyki jest potwierdzona w badaniach obrazowych przepuklina krążka międzykręgowego (dysku) – w szczególności zaś przepuklina, która:
Choć nukleoplastyka to zabieg o niskim poziomie inwazyjności, nie w każdym przypadku można go zastosować. Przeciwwskazaniami są:
Nukleoplastyka to zabieg przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym, do którego przeprowadzana jest kwalifikacja na podstawie:
Na etapie kwalifikacji do zabiegu należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach, a także o zdiagnozowanych alergiach i ewentualnych chorobach przewlekłych. W razie potrzeby specjalista pokieruje pacjenta na dodatkowe badania i konsultacje – na przykład neurologiczne.
W dniu zabiegu nie trzeba być na czczo, ale zalecamy spożycie niewielkiego posiłku o lekkostrawnym charakterze.
Zabieg odbywa się pod kontrolą aparatu rentgenowskiego (RTG) i rozpoczyna się od podania znieczulenia. Pacjent układa się na brzuchu, a gdy środek znieczulający zacznie działać, lekarz przystępuje do:
Zabieg trwa zazwyczaj około 30 minut. Po jego zakończeniu zakładane są szwy, a pacjent pozostaje pod naszą obserwacją jeszcze przez 2-3 godziny.
Nukleoplastyka jest rekomendowana osobom ze zdiagnozowaną i objawową dyskopatią o umiarkowanym zaawansowaniu, u których występują dolegliwości bólowe, a leczenie zachowawcze nie przynosi poprawy. Zabieg wykonany w odpowiednim momencie (gdy dyskopatia nie jest jeszcze bardzo zaawansowana) może ustrzec pacjenta przed pogorszeniem problemu i przed koniecznością poddania się operacji lub przynajmniej umożliwia odsunięcie operacji w czasie.
Nie – sam zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym, więc zwykle pacjent odczuwa jedynie ukłucie i lekkie rozpieranie.
Tempo redukcji dolegliwości jest kwestią indywidualną. U niektórych pacjentów poprawa następuje już po kilku dniach, u innych zajmuje to kilka tygodni. Często poprawa ma charakter stopniowy.
Najczęściej rezultat nukleoplastyki utrzymuje się do kilku lat – długotrwałość efektu zależy od przestrzegania zaleceń po zabiegu, a także od trybu życia, a nawet masy ciała.
Pacjenci naszej kliniki otrzymują indywidualne wskazówki bezpośrednio po zabiegu – mogą się one różnić od ogólnych zaleceń po nukleoplastyce, ponieważ uwzględniają konkretne dolegliwości, wskazania i stan zdrowia pacjenta.
Ogólne zalecenia obejmują:
Powrót do pełnej aktywności powinien przebiegać stopniowo – w razie jakichkolwiek wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem wykonującym zabieg.
Niepożądane skutki uboczne zabiegu są rzadkie, a jeśli występują, mogą obejmować:
Jeśli nukleoplastykę wykonywano z użyciem elektrody i konieczne było wykonanie niewielkiego nacięcia, na skórze pozostanie mała blizna. W przypadku metody igłowej z plazmą nacięcie może nie być konieczne, dzięki czemu nie powstaje blizna.
Termin ten jest uzależniony od indywidualnego tempa powrotu do sprawności, a także od charakteru, trybu i wymiaru pracy. Z uwagi na to, że po zabiegu nie jest zalecane długotrwałe siedzenie lub stanie, należy zachować ostrożność nawet w przypadku prac biurowych – stanowisko powinno być ergonomiczne. Najlepiej wrócić do pracy w niepełnym wymiarze i stopniowo go zwiększać. Prace typowo fizyczne nie powinny być wykonywane wcześniej niż po 4 tygodniach od zabiegu, a przed powrotem do ich wykonywania warto jeszcze skonsultować się ze specjalistą.
