Obszar
Miejsca objęte wcześniejszą aplikacją kwasu hialuronowego – najczęściej usta, policzki, bruzdy nosowo-wargowe, okolice oczu
Rozwiązany problem
Nierównomierne rozłożenie kwasu hialuronowego, nienaturalny efekt wizualny po użyciu wypełniaczy na bazie kwasu hialuronowego, grudki, zgrubienia
Liczba powtórzeń
Zabieg jest jednorazowy
Efekty
Od razu po zabiegu
Kiedy stosujemy hialuronidazę?
Zabieg z wykorzystaniem hialuronidazy polega na iniekcyjnym podaniu tego enzymu w obszar, w którym potrzebne jest rozpuszczenie zaaplikowanego wcześniej kwasu hialuronowego. Enzym rozkłada wiązania chemiczne spajające cząsteczki kwasu, dzięki czemu możliwe jest jego usunięcie z organizmu w naturalnych procesach metabolicznych.
Procedura ta znajduje zastosowanie w różnych sytuacjach – zarówno wówczas, gdy efekt wypełnienia kwasem hialuronowym nie satysfakcjonuje pacjenta (bo np. doszło do nadkorekcji, czyli zbytniego powiększenia opracowywanego obszaru), jak i w przypadkach nagłych (np. gdy wypełnienie powoduje ucisk na naczynia krwionośne lub w inny sposób zaburza funkcjonowanie organizmu).
Kiedy podanie hialuronidazy jest konieczne?
Wypełniacze na bazie kwasu hialuronowego zwykle stopniowo rozkładają się w tkankach w ciągu kilku–kilkunastu miesięcy. W wielu sytuacjach można więc poczekać na naturalne osłabienie efektu lub wykonać niewielką korektę. Zdarzają się jednak przypadki, w których najlepszym rozwiązaniem jest rozpuszczenie preparatu i ponowne zaplanowanie zabiegu.
Najczęściej rozważamy podanie hialuronidazy, gdy:
- ilość wypełniacza znacząco zmienia proporcje twarzy i efekt wygląda nienaturalnie,
- preparat znajduje się w niewłaściwej warstwie tkanek, powodując widoczne uwypuklenie skóry,
- wcześniejszy zabieg utrudnia wykonanie kolejnej korekty i osiągnięcie naturalnego efektu,
- wypełniacz zaburza mimikę lub ruch tkanek, szczególnie w okolicy ust lub pod oczami,
- pojawiają się objawy sugerujące nieprawidłową reakcję tkanek, które wymagają szybkiej korekty.