Korekta nosa (Rynoplastyka)

• Estetyczne – przede wszystkim niezadowolenie z estetyki nosa (np. wrażenie, że jest on za duży, za szeroki, zbyt długi, mały lub w nieodpowiednim kształcie).
• Medyczne – zdarza się, że specyficzny kształt nosa lub też jego uraz wpływają na komfort oddychania, chrapanie lub senny bezdech. W takich sytuacjach korekcja nosa ma na celu nie tyle poprawę jego wyglądu, co wyeliminowanie dolegliwości laryngologicznych.

Plastyka nosa może mieć również charakter rekonstrukcyjny. Bywa wykonywana u osób po wypadkach lub schorzeniach skutkujących ubytkiem tkanek w okolicach nosa.

O tym, czy zabieg będzie bezpieczny dla konkretnego pacjenta lub pacjentki, lekarz upewni się na wizycie kwalifikującej. Najczęstsze przeciwwskazania obejmują:

• Aktywne infekcje i choroby zakaźne w okolicy zabiegowej.
• Ciążę i karmienie piersią.
• Ciężkie choroby ogólnoustrojowe – na przykład niewydolność serca lub problemy z krzepliwością krwi.
• Skłonność do tworzenia się blizn przerostowych i bliznowców.

Plastyka nosa poprzedzona jest konsultacją z chirurgiem plastycznym. Specjalista zapoznaje się wówczas z oczekiwaniami pacjenta lub pacjentki, zleca ewentualne badania dodatkowe (na przykład morfologię, badanie krzepliwości krwi czy też badania obrazowe zatok) i ustala zakres zabiegu.

Podczas konsultacji ze specjalistą poinformuj o wszystkich przyjmowanych lekach i chorobach przewlekłych. Jest to szczególnie ważne w kontekście leków wpływających na krzepliwość krwi, ale tak naprawdę każdy lek stosowany przewlekle powinien zostać zgłoszony, by lekarz upewnił się, że nie wejdzie on w niepożądaną interakcję – np. ze środkami znieczulającymi.

Korekcja nosa to zabieg z zakresu chirurgii plastycznej – procedura wykonywana jest w znieczuleniu (ogólnym lub miejscowym). Przebieg operacji może być różny w zależności od tego, czy jej celem jest wyłącznie prostowanie nosa, czy też jego zmniejszenie, zwiększenie lub korekta kształtu. Najbardziej zaawansowana i czasochłonna jest rekonstrukcja nosa – zdarza się, że procedura ta wykonywana jest w kilku etapach.

Plastyka nosa może być wykonywana metodą otwartą (wówczas wykonywane jest nacięcie na słupku nosa oraz ewentualnie wewnątrz nozdrzy) lub zamkniętą (linie cięć są ukryte wewnątrz nosa). Wybór metody zależy od zakresu korekty. Delikatne wymodelowanie zazwyczaj pozwala na użycie metody zamkniętej. Bardziej zaawansowane procedury zwykle odbywają się metodą otwartą. Plastyka nosa często łączy w sobie różne działania – na przykład septoplastykę (prostowanie przegrody) z osteotomią (kontrolowane złamanie nosa celem jego zwężenia) lub inne. Lekarz omówi z Tobą dostępne możliwości podczas wizyty kwalifikującej do zabiegu.

Po zabiegu zakładane są szwy (wewnątrz nosa rozpuszczalne), a na nos zakładana jest specjalna szyna, która stabilizuje go we właściwej pozycji, zabezpieczając tkanki przed urazami mechanicznymi. Niekiedy stosowane są również setony w nosie (specjalne wkładki z silikonu), które podpierają przegrodę oraz zmniejszają ryzyko krwawień.

Pierwsze dni po zabiegu wiążą się z obrzękiem i zasinieniami w okolicy nosa oraz oczu. Najbardziej widoczne objawy zwykle ustępują w ciągu 10–14 dni, co dla wielu osób oznacza możliwość powrotu do codziennych obowiązków i pracy biurowej.

Proces gojenia trwa jednak znacznie dłużej niż początkowa rekonwalescencja. Ostateczny kształt nosa stabilizuje się stopniowo, a pełny efekt bywa widoczny po 9–12 miesiącach. To naturalny etap adaptacji tkanek, który warto uwzględnić przy planowaniu zabiegu.

• Poprawa estetyki nosa – na przykład jego wyprostowanie, wymodelowanie czubka, zwężenie lub powiększenie.
• Poprawa funkcjonalności nosa – gdy przed zabiegiem występował problem z oddychaniem lub chrapanie, plastyka nosa powinna zniwelować te dolegliwości.
• Korzystny wpływ na proporcje twarzy.