Operacja poporodowej niewydolności przedniej ściany brzucha (PPAWIS)

Operacyjne leczenie PPAWIS jest rekomendowane kobietom, u których zdiagnozowano tę przypadłość – w szczególności tym, u których występują liczne dolegliwości towarzyszące (przepukliny, bóle kręgosłupa, wady postawy), o ile nie planują one ciąży w najbliższym czasie. Zabieg najlepiej wykonać po ostatniej planowanej ciąży, ponieważ kolejna ciąża i poród mogą spowodować nawrót problemu.

Operacja odbywa się w znieczuleniu ogólnym, więc w jej trakcie pacjentka nie odczuwa bólu. Jest to jednak zaawansowana procedura chirurgiczna i całkowicie normalnym jest, że po zabiegu pojawi się ból i dyskomfort – to normalny etap procesu gojenia. Dolegliwości te można jednak łagodzić środkami przeciwbólowymi (zarówno w trakcie pobytu w szpitalu, jak i później – w domu). Należy również pamiętać, że proces gojenia wiąże się z dyskomfortem, który w końcu ustąpi, a nieleczona niewydolność przedniej ściany brzucha ulega pogłębianiu i również powoduje liczne dolegliwości – w tym bólowe.

Rezultaty operacji PPAWIS można ocenić po kilku miesiącach po zabiegu, gdy tkanki w pełni się wygoją.

Celem zabiegu jest nie tylko przywrócenie funkcjonalności przedniej ściany brzucha, ale również poprawa jego estetyki (np. poprzez usunięcie nadmiaru luźnej skóry). Po zabiegu pozostanie blizna, ale poza tym wygląd brzucha będzie korzystny i anatomicznie dopasowany do sylwetki.

• Po operacji należy nosić specjalny pas pooperacyjny – zgodnie z indywidualnymi zaleceniami. Najczęściej rekomendowane jest noszenie go całą dobę przez 6-8 tygodni.
• Należy prowadzić oszczędny tryb życia – przede wszystkim unikać dźwigania przedmiotów o wadze powyżej 2 kilogramów przez około 2 miesiące, a potem przedmiotów cięższych niż 5 kilogramów przez około pół roku.
• Ranę należy pielęgnować zgodnie z indywidualnymi wskazówkami – regularnie zmieniając opatrunki i dezynfekując ją. Należy unikać moczenia rany. Gdy powstanie blizna, warto stosować specjalne maści i żele, a także wdrożyć mobilizację blizny – warto skorzystać z pomocy fizjoterapeuty.
• Pod okiem fizjoterapeuty należy też stopniowo wdrażać kolejne ćwiczenia i aktywności, by po zabiegu wrócić do pełnej sprawności.
• Wskazane jest stosowanie lekkostrawnej diety, by uniknąć zaparć.

Powyższe zalecenia są orientacyjne – indywidualne wskazówki pacjentka otrzymuje od lekarza wykonującego zabieg.

Powrót do pracy biurowej jest możliwy nie wcześniej niż po 2-3 tygodniach, o ile pacjentka czuje się dobrze i na siłach. Do pracy fizycznej można wrócić najwcześniej po 3 miesiącach.

W naszej klinice dokładamy wszelkich starań, by zminimalizować ryzyko powikłań – wiele jednak zależy również od samej pacjentki, przestrzegania zaleceń przed i po operacji. Normalnymi konsekwencjami tego typu zabiegów są krwiaki, obrzęki i zasinienia, a także przejściowy ból i dyskomfort. Możliwe powikłania obejmują natomiast problemy z gojeniem się rany, zakażenia, przejściowe zaburzenia czucia. Istnieje również ryzyko powstania przepukliny pooperacyjnej – w szczególności, gdy nie nosi się pasa pooperacyjnego lub gdy dźwiga się ciężkie przedmioty zbyt szybko po operacji.

Rezultat zabiegu może być trwały, jeśli pacjentka będzie przestrzegała zaleceń, a proces gojenia będzie przebiegał prawidłowo. W rzadkich przypadkach problem może nawrócić – w szczególności wówczas, gdy pacjentka w niedługim czasie po zabiegu zajdzie w ciążę lub będzie miała bardzo duży przyrost masy ciała.